امروز : یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸
منتشر شده : مرداد ۲۶, ۱۳۹۸ | ۷:۴۶ ق.ظ ­ ­ کد خبر:60708 ­ ­

سخنان تأمل برانگیز آیت الله علوی بروجردی: ما روحانیون با مردم چه کردیم که وضعیت این گونه شده است؟!/ آیا ما نسبت به این جوان‌های مردم که گروه گروه دارند از دین خارج می‌شوند مسئولیت نداریم؟!

طبق گزارشات صحیح، جوانان ما در قم، مسیحی می‌شوند؛ کلیسای خانگی دارند یا بزرگترین مرکز علمی شیعه، تفکر وهابیت را در بین یک سری طلبه‌های ما ترویج می‌کنند.


به گزارش گروه تحلیل خبر سایت خبری مدآرا، آن گونه که روایت شده، آیت الله یزدی خطاب به آیت الله «محمدجواد علوی بروجردی» از فضلای حوزه علمیه قم گفته است: بعضی اگر یک روزی رسما اعلام مرجعیت کنند، اگر زنده باشم، رسماً جلویش را می‌گیرم و اعلام رسمی هم می‌کنم. واقعا در حوزه چه کسی باید با این مسأله برخورد کند؟! نوه مرجع بودن که دلیل شرعی برای مرجعیت نیست؛ کسی نگفته هرجا فلانی نوه مرجع شد، می‌تواند مرجع باشد… اگر کسی توان علمی او محرز نشود و وارد این عرصه شود، مجبور می‌شوم رسما اعلام کنم که ایشان حق ادعای مرجعیت ندارند، چون هیچ جایی توان علمی او را تأیید نمی‌کند.

اظهاراتی که واکنش های بسیار زیادی را به دنبال داشت. به همین مناسبت بخشی از سخنان انتقادی آیت الله علوی بروجردی را در رابطه با نقش روحانیت در عصر حاضر را که اردیبهشت ماه ۹۶ در خبرگزاری شفقنا منتشر شده است را بازنشر می کنیم که به شرح زیر می باشد.

 

ما روحانیون با مردم چه کردیم که وضعیت این جور شده است؟!

آیا ما روحانیون شیعه در تکفل ایتام آل محمد تمام توان خود را خرج کردیم؟! این چه روزگاری است که عقاید سخیف وهابیت امروزه در دانشگاه‌های مملکت ما به عنوان عقاید روشنفکری مطرح است؟! عقایدی که وقتی شما در ابتدا ببینید به آن می‌خندید. عقاید بهائیت به عنوان عقاید روشنفکری مطرح است. اینها که مقلد بهایت بودند کتاب‌هایی نوشتند که مسخره است.

ما با مردم چه کردیم که وضعیت این جور شده است؟! آیا ما نسبت به این جوان‌های مردم که گروه گروه دارند از دین خارج می‌شوند مسئولیت نداریم؟!

طبق گزارشات صحیح، جوانان ما در قم، در مرکز تشیع و مرجعیت، مسیحی می‌شوند؛ کلیسای خانگی دارند. در قم، بزرگترین مرکز علمی شیعه، تفکر وهابیت را در بین یک سری طلبه‌های ما ترویج می‌کنند. یک یمانی کذایی با عقاید سخیف پیدا شده است؛ افرادی از قم، از طلبه‌های قم مبلّغ او شده‌اند.

این جوان‌هایی که دسته دسته دارند به خارج می‌روند را ما چگونه تکفل می‌کنیم؟! جوان‌هایی که به هر دلیلی مهاجرتمی‌کنند و به یک گوشه دنیا می‌روند نسبت به آنها چه سرپرستی داریم؟! برای آنها چه کار می‌کنیم؟! آیا در آن کشورهایی که می‌روند مستقر می‌شوند حقوقشان محفوظ است؟! چقدر تحقیر می‌شوند؟! در دریا غرق می‌شوند؛ در سوریه و لبنانبه دست داعش و امثال داعش کشته می‌شوند؛ ما چگونه می‌خواهیم اینها را تکفل بکنیم؟! این حقوق را چگونه می‌خواهیم حفظ کنیم؟! این مسولیت هست یا نیست؟!

 

مصالح عامه مسلمین باید مدّ نظر روحانیت شیعه باشد

ما فقط دلمان را خوش می‌کنیم که در دوران غیبت بله ما در مصدر امور هستیم؛ بنده هم بنشینم و فقط احکام را به من مراجعه کنند؛ آیا مسئولیت ما همین مقدار است؟! آیا میرزای شیرازی متوجه این نبود؟! چرا در جریان تنباکو وارد شد؟! در سامرا؛ در عراق نشسته بود به ایران چه کار داشت؟! چون مصالح عامه مسلمین برای بزرگان ما، برای کسانی که متصدی این شأن و مقام و جایگاه بودند، مورد نظر بوده است.

خدا مرحوم آقای بروجردی را رحمت کند. در زمان ایشان که الجزایر در شمال آفریقا مستعمره فرانسوی‌ها بود؛ ارتش فرانسهدر آنجا بیداد می‌کرد؛ نزدیک دو ملیون نفر را کشتند تا بالأخره این الجزایر مستقل شد؛ (حالا بعد از آن که دست خودمان افتاد چه شد و چه کردیم، بماند). در آن دوران استعمار که در زندان مردم مسلمان را می‌کشتند و افراد از قحطی می‌مردند، اصحاب مرحوم آقای بروجردی نقل می کردند که ایشان فرموده بودند: « آیا ما مسأله‌مان این است که فقط نسبت به شیعیان خودمان که در هر کجای دنیا هستند احساس مسولیت کنیم؟! آیا این مسلمان‌ها اینجور در الجزایر تحت فشار هستند ما هیچ مسئولیتی در قبال آنهانداریم»؟!

این واقعیت قصه است؛ حق این نیست که فقط جمعیت شیعه را ببینیم؛ ما همه مسلمان‌ها را کار داریم؛ آیا امام زمان بیایند فقط در بین ما ظهور می‌کنند؟! همه باید این آمادگی را ایجاد کنیم؟! ما باید با تمام دنیا ارتباط داشته باشیم و از حقوق مسلمان‌ها تا جایی که می‌توانیم دفاع کنیم و برای این کار به فکر باشیم و طرح و برنامه داشته باشیم. ما در دوران غیبت، این ایتام آل محمد را چگونه می‌خواهیم تکفل کنیم و جوابگو باشیم؟!

 

سختی‌های بزرگان برای حفظ نظام شیعه

آن روزگاری که بزرگان ما این حوزه‌ها را تشکیل دادند، با چه شرایطی و چه وضعیتی آن را سرِ پا نگه داشتند؟! یک قصه‌ای از مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حائری، مؤسس حوزه علمیه قم، معروف است که نشان می‌دهد با چه شرایطی این حوزه‌ها را برای کار تکفل؛ برای تربیت افرادی که شیعه را قوام بدهند و نظام شیعه را نگه دارند، تأسیس کرد. یکی از بزرگان موجود این حوزه از مرحوم آقای حاج شیخ نقل می‌کرد که ایشان با زحمت زیاد مرحوم آقای حاج شیخ محمدرضا مسجد شاهی اصفهانی را به قم دعوت کرد که برای طلاب تدریس کند. ایشان آمد و تدریس کرد و عده‌ای از فضلا هم در درسش شرکت  کردند. بعد از شش ماه آقای حاج شیخ محمدرضا مسجدشاهی یکدفعه بدون هیچ دلیلی تدریس را رها کرد و به اصفهان رفت. هیچ کس هم از علت آن خبر نداشت. به هرحال این مرد بزرگ یک قوامی برای حوزه قم بود باید اینجا حضور داشته باشد. یک آقایی در قم هر چه پرس و جو کرد که چه شده است به نتیجه نرسید. خودش می‌گوید من اصفهان رفتم و به منزلش وارد شدم و به عنوان وارد حقی پیدا کردم و پذیرایی کردند. هرچه به او می‌گفتم چرا قم را رها کردی پاسخ نمی‌داد تا اینکه سر ظهر سفره انداختند و خواستیم غذا بخوریم من نشستم سر سفره اما دست به غذا نزدم. گفت: «چرا غذا نمی‌خوری»؟ گفتم: «آقا غذا نمی‌خورم مگر به یک شرط و آن اینکه بگویید چرا از قم آمدید»؟! ایشان می‌خواست به تعارف بگذارند، گفتم: «آقا اگر قول ندهید می‌روم». ایشان گفت: «بسیار خوب غذا را بخور، می‌گویم». غذا را خوردم. بعد از غذا ایشان گفت: «من به قم آمده بودم؛ شش ماه گذشته بود؛ تازه یک شب حاج شیخ ما را برای شام به منزلش دعوت کرد؛ سفره انداختند؛ یک برنجی گذاشتند؛ یک خورشتی گذاشتند. هنگام غذا خوردن ایشان به خادم گفت: «برو مرتضی را بگو بیاید». (منظور از مرتضی، فرزند حاج شیخ، مرحوم آقای شیخ مرتضی حائری، استادمان است که آن وقت خردسال بودند. خدا رحمتشان کند). خادم رفت و برگشت و گفت: «آقا، بچه خوابیده است». مرحوم حاج شیخ گفت: «بیخود خوابیده است، برو صدایش کن بگو بیاید». این خادم چند بار رفت و آمد. من اعتراض کردم که آقا این بچه خوابیده است، غذا را فردا می‌خورد. گفت: «نه نمی‌شود». من اصرار کردم گفتم: «آقا مشروعیت ندارد، این بچه را برای غذا اینجور از خواببیدار کنید». مرحوم حاج شیخ گفت: «ببین این سفره در خانه منِ حاج شیخ عبدالکریم که همیشه انداخته نمی‌شود؛ ماه‌ها گذشته است تا این سفره افتاده است و من شما را دعوت کردم؛ این بچه اگر امشب بیدار شود یک لقمه از این غذا را بخورد، خورده است وگرنه تا ماه‌ها دیگر اینجور غذایی پیدا نمی‌شود که بخورد».

این وضعیت حاج شیخ عبدالکریم، مؤسس حوزه علمیه و مرجع شیعه است. لذا اینگونه این حوزه‌ها سرپا شده است. مرحوم شیخ انصاری و دیگران چه کار می کرده‌اند؟!

 

مسئولیت‌های زعیمان شیعه در دوران غیبت

این واقعیت قصه است. ما مقداری به مسولیت‌های خودمان در دوران غیبت توجه کنیم؛ مسأله تنها این نیست که من توسلم به آقا حجه بن الحسن چه‌جور باشد؛  این مسأله شخصی من است؛ اما من حساب شأنی و جایگاه خودم را باید در نظر بگیرم که شأن و جایگاه من اقتضا می‌کند در دوران غیبت چه حرکتی داشته باشم؟! آیا نسبت به آن کسانی که در دور دست، در آمریکا و کانادا مسلمان‌اند، شیعه‌اند، ما علما و فقهای شیعه هیچ وظیفه‌ای نداریم؟!

ما در هندوستان به اندازه جمعیت ایران شیعه داریم؛ من به آنجا دو سفر رفتم؛ مدارس و مساجدشان را دیدم؛ خودشانمدرسه و حوزه دارند؛ امام جماعت تربیت می‌کنند؛ مساجدشان دایر است؛ ولی ما در حوزه نشستیم اصلا آنها را نمی‌شناسیم؛ ارتباط که نداریم بماند اصلاً نمی‌دانیم چه کار می‌کنند؟! یک بار از آنها احوال نمی‌پرسیم که آیا شما هستید؟! زنده‌اید؟! آیا مسائل سیاسی دارید؟! آیا حقوق شما در مقابل سنی‌ها و هندوها درست رعایت می‌شود؟! اصلاً کاری  نداریم. اینجا در قم نشستیم؛ فقط دلمان را خوش می‌کنیم به چند نفر اطرافیان خودمان؛ به شهر و مملکت خودمان؛ اما حقیقت این نیست.

ما در دوران غیبت مسولیت‌های بزرگتری داریم. ما برنامه‌ریزی می‌خواهیم. کجاست برنامه کوتاه مدت ما برای جمع و جور کردن و ارشاد جوانها؟! کجاست برنامه میان مدت؟! کجاست برنامه دراز مدت؟! کشور بحرین پانصدهزار نفر بیشتر جمعیت ندارد؛ یک سری هم مهاجر دارد؛ اما برنامه کوتاه مدت و برنامه سی ساله و برنامه دراز مدت دارد. اما جمعیت شیعیان اگر سیصد و پنجاه میلیون بیشتر نباشد، کمتر نیست. آیا اینها در کارشان برنامه‌ریزی نمی‌خواهند؟!

الان در نظام شیعه تا وقتی مرجع تقلید زنده هست رسیدگی می‌کند اما وقتی از دنیا برود، همه برنامه‌ها تعطیل می‌شود و فرد بعدی که می‌آید دوباره از نو شروع می‌کند. آیا این‌جوری می‌شود کار کرد؟! آیا این‌جور می‌شود مسائل اساسی که امروز شیعه با آن مواجه است را مدیریت کرد؟! عمده قربانی‌ها در این ترورها شیعیان هستند؛ عمده محرومان شیعه هستند؛ در نیجریه با شیعیان چه کار می‌کنند؟! درگوشه و کنار دنیا با شیعیان چه کار می‌کنند؟! آیا ما مسئول هستیم یا نه؟! مسئولیت‌های شیعه در دوران غیبت چیست؟! باید به اینها هم بپردازیم. توسل به آقا و ارتباط با آقا خوب است؛ اما اینها ما را از مسئولیت‌هایمان نباید باز دارد. یک جوان مسلمان یا بچه شیعه اگر بهایی یا مسیحی می‌شود من نیز مسئولم؛ فردای قیامت یقه‌ی من را خواهند گرفت؛ از من سؤال می‌کنند تو که بودی چه کار کردی؟! مسئولیت ما است؛ نمی‌توانیم بنشینیم بچه‌هایمان را ببرند و ببلعند؛ ما با این شبهات با این بساط چه می‌کنیم؟! امیدوارم خدای تعالی به برکت این مولود و این روز، نخست ما را به مسئولیت‌های خودمان آشنا کند و سپس به ما توفیق بدهد به مسئولیت‌هایی که در دوران غیبت داریم عمل کنیم و با ظهور آقا امام زمان فرج کامل و شامل برای عامّه شیعیان قرار دهد.

Download WordPress Themes Free
Download Nulled WordPress Themes
Premium WordPress Themes Download
Download Premium WordPress Themes Free
free download udemy course
download huawei firmware
Download Best WordPress Themes Free Download
free online course

1 بار پسنديده شده است



برچسب‌ها:, , , , , ,
  • استان آذربایجان مرزی تشکیل می شود؟
  • علی عسگری رئیس ستاد اجرایی فرمان امام می شود؟
  • واکنش صریح رئیس شورای استفتائات دفتر رهبری به سخنان منتسب به آیت الله یزدی/ مگر کسی بخواهد مرجع شود باید از شما اجازه بگیرد؟/ مگر جامعه مدرسین اختیار مردم را دارد؟!
  • چرا جرثقیل اعدام قاتل امام جمعه کازرون پوشیده شده بود؟+ عکس
  • نامه نگاری آملی لاریجانی با رهبری تایید شد؟/ انتقاد تند آیت الله یزدی از آیت الله آملی لاریجانی: شما در قم بودنتان هم خیلی موثر نبود!
  • اعتراض به سخنرانی یک منصوب رهبری برای سخنرانی منصوب دیگر ایشان!/ برخی حکم رهبری را برای دوستان‌شان می‌پسندند، برای دیگران نه!
  • نیروهای جذب شده در دوارن “میعاد صالحی” توسط نعمت الله ایزدی برکنار شدند/ ماجرای استخدام غیرقانونی ۳۵ نفر توسط “مشاور صالحی” در شرکت سرمایه گذاری آتیه صبا چه بود؟
  • بازداشت “محمدعلی پورمختار” نماینده همدان صحت ندارد
  • سخنان تأمل برانگیز آیت الله علوی بروجردی: ما روحانیون با مردم چه کردیم که وضعیت این گونه شده است؟!/ آیا ما نسبت به این جوان‌های مردم که گروه گروه دارند از دین خارج می‌شوند مسئولیت نداریم؟!
  • “عصر جدید سیما یا استثنا؟”
  • آخرین اخبار