کد خبر : 186503
انتشار : ۱۴۰۱/۰۱/۱۶ - 09:41
دسته‌بندی : فرهنگی، اخبار ویژه
چاپ

کنایه روزنامه اصولگرا به «ترانه علیدوستی» و «نگار جواهریان» درباره موضوع آزارجنسی

روزنامه اصولگرای جوان با اشاره به نامه زنان سینماگر ایران که در آن مدعی خشونت علیه خود شدند به ترانه علیدوستی و نگار جواهریان کنایه زد.

کنایه روزنامه اصولگرا به «ترانه علیدوستی» و «نگار جواهریان» درباره موضوع آزارجنسی

به گزارش مدارا، در این یادداشت می‌خوانیم:

* صدای کرکننده فساد اخلاقی که با بیانیه زنان سینماگر روحیه و عواطف جامعه را جریحه‌دار کرده، همان واقعیتی است که ۱۱ سال پیش مرحوم سلحشور در مورد آن حرف زد، اما کسی نخواست آن را بشنود یا باور کند؛ عده‌ای به خاطر منافع‌شان و عده‌ای به خاطر آلودگی.

* در واقع این اقدام نیشتری بر زخم ناسور سینمای رها شده کشورمان است که قرار است ستارگانش تحت عنوان سلبریتی به الگوهای رفتاری و اخلاقی جامعه تبدیل شوند؛ چهره‌هایی که در روزگار رخوت دستگاه‌های مسئول هیچ سدی مقابل عبورشان از خطوط قرمز اخلاقی و رفتاری نمی‌بینند.

* کسانی مثل ترانه علیدوستی و نگار جواهریان که جزو اسامی امضاکننده این بیانیه هستند، آن روزها ضمن تکذیب وجود چنین حقایقی در بخش‌هایی از سینما آن مدعاها را افترا خواندند و از او می‌خواستند که «سینما را به حال خود رها کند». در واقع افشاگران امروز فساد در بخش‌هایی از سینما همان منکران دیروز این واقعیت هستند که به هر شکلی در دفاع از اوضاع سینما ظاهر می‌شدند.

اخبار مرتبط:
چرا خواننده مشهور پیش از انقلاب هیچ‌گاه ترک وطن نکرد؟
چرا خواننده مشهور پیش از انقلاب هیچ‌گاه ترک وطن نکرد؟

۱۶ فروردین‌ماه، بیست و هشتمین سالگرد درگذشت «مازیار» است. خواننده‌ی پاپی که از سال ۱۳۵۹ بدون دلیل مشخصی به حاشیه رفت، اما هیچ‌گاه حاضر به ترک وطنش نشد.

حمید فرخ‌نژاد: در ایران دستمزد بالایی داشتم اما الان من ماندم و این گوشی!
حمید فرخ‌نژاد: در ایران دستمزد بالایی داشتم اما الان من ماندم و این گوشی!

حمید فرخ‌نژاد در یک مصاحبه از وضعیت خود پس از مهاجرتش گفت.

عروسک‌فروشِ میدان انقلاب که بازیگر مهران مدیری شد
عروسک‌فروشِ میدان انقلاب که بازیگر مهران مدیری شد

نگین صفری‌جم بازیگری که در سریال «قهوه پدری» در نقش نازگل «دردانه» ظاهر شد، اظهار داشت: من یک چمدان قدیمی دارم که عروسک‌های تزئینی دست‌ساز خودم را در آن می‌گذاشتم و به انقلاب می‌رفتم تا آنها را بفروشم و مردم اسم من را گذاشته بودند «دخترک چمدان به دست»؛ خوشحال بودم که مردم با عروسک‌هایم حالشان خوب می‌شود و الان با «قهوه پدری» توانستم لبخندی را روی لب‌هایشان بیاورم.

ارسال دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق محفوظ است