به گزارش سایت خبری مدارا؛ نشریه اخبار روزانه داخلی سپاه در واکنش به اعتراضات اخیر مردم و حضور پررنگ دهه هشتادی ها با انتشار مطلبی تحت عنوان «خطای راهبردی این نسل» نوشت:
اگر بین گروه معاندی که صحنه‌گردان اغتشاشات و خرابی‌های اخیردر کشور بودند و جمعیت معترض تفکیک قائل شویم، خواهیم دید که عمده جمعیت شکل‌دهنده ناآرامی‌های اخیر در کشور جوانان و نوجوانانی دهه هشتادی بودند که فضا را مناسب دیده بودند تا به زعم خود به امید دستیابی به نوع خواستنی‌تری از زندگی کردن اعتراض خود را نشان دهند. سؤال اینجا است که ستون‌های این زندگی کردن نوین بر چه چیزی استوار است؟
مرغ همسایه غاز است: به بیانی ساده در جهان زیست این نسل هر «آنچه که هستیم» نامطلوب و فاقد ارزش و هر «آنچه دیگران هستند» ارزشمند، مطلوب و قابل پیگیری است. این نوع نگاه متأثر از عملکردی است که توانسته است با بی‌ارزش‌سازی تمام سنت‌های گذشته و بی‌معنا ساختن باورهای امروز ، این انگاره را در ذهن‌ها بکارد که بهبود زندگی در ایران تنها در آینده‌ای ساخته خواهد شد که قواعد آن در نقطه مقابل ارزش‌های دیروز و امروزین جامعه باشد.
آینده فانتزی: بر اساس این ذهنیت، آینده تداوم گذشته و حال نیست بلکه منقطع و بریده از آن است از این‌رو برای دستیابی به آرمانشهر رویائی باید از هر آن چیزی که ساخته و پرداخته نسل‌های پیشین است عبور کرد و با آفرینش ارزش‌های جدید یا به عاریه گرفتن ارزش‌های دیگران دنیایی مطابق با میل خود ساخت.
خطای راهبردی: این ایده که همه پیشرفت‌ها و شکل‌های بهتر زندگی به نحوی با عبور از داشته‌های دیروز و امروز به دست می‌آید خطای راهبردی این نگاه است، چرا که برای هیچ ملتی آینده هرگز با تخیل و توهم یا آرزو به دست نیامده، بلکه از دل نگاه به آرمان‌های فردا و توجه به واقعیات امروز در کنار تعقل و تلاش بیرون می‌آید. خطای دیگر این نوع جهان‌بینی این است که علی‌رغم داشتن یک تمدن و فرهنگ طولانی ایرانی‌ـ اسلامی زندگی‌های‌مان را طوری ارزشگذاری می‌کند که تابع و منقاد انباشت ثروت سرمایه‌دارانه و منش فرهنگی غرب‌گرایانه باشد.
این راهبرد نظام سلطه است که تلاش می‌شود تا با بزرگنمایی، ساخت آرمان‌سازی کاذب، کانون فکرها و مسیر اندیشه‌ها را مجذوب و مرعوب خود ساخته و متوهمانه آنان را به موفقیتی خیالی و سراب‌گونه رهنمون سازد، موفقیتی که هیچگاه واقعی و دست‌یافتنی نخواهد بود و این چیزی است که نباید از چشم نسل جدید پنهان بماند؛ امری که نیازمند باز توضیح و باز تولید ارزش‌های تمدنی و فرهنگی است.
