به گزارش سایت خبری مدارا: هر سال در این ایام موضوع تناسب افزایش حقوق و دستمزدها با تورم سالانه مطرح می‌شود؛ اینکه آیا این دو با یکدیگر تناسب دارند یا خیر؟ و اگر پاسخ منفی است راهکار چیست؟
آلبرت بغزیان، اقتصاددان و استاد دانشگاه، درباره این موضوع گفت: «هیچ وقت نسبت دقیقی میان افزایش حقوق و دستمزدها با نرخ تورم برقرار نمی‌شود. هرچه هم دستمزدها را افزایش دهند به میزان تورمی که از سال گذشته ایجاد شده نمی‌رسد. مضاف بر اینکه در افزایش حقوق و دستمزدها معمولا صرفه صاحبان سرمایه و کارفرماها لحاظ می‌شود تا قیمت تمام‌شده اجناس بالا نرود؛ هرچند که تمام قیمت تمام‌شده محصولات مربوط به حقوق و دستمزدها نیست».
او ادامه داد: «مسئله این است که راه حل قطعی رفع مشکل مردم لزوما افزایش حقوق و دستمزدها نیست بلکه باید سیاست‌های ضدتورمی در پیش گرفته شود و با تورم مبارزه شود که این هم وابسته به رفع تحریم‌ها و گسترش ارتباطات تجاری در عرصه بین‌المللی است تا مسئله ریشه‌ای حل نشود هر ساله با همین وضعیت مواجهیم و مجلس هم هیچ وقت زیر بار افزایش بالای دستمزدها نمی‌رود زیرا خود دولت کارفرماست».
این اقتصاددان همچنین بیان کرد: «واقعیت این است که برنامه و هدف‌گذاری خاصی در عرصه اقتصادی وجود ندارد و معمولا شعار و وعده داده می‌شود و با وعده و وعید که نمی‌شود نرخ ارز را کنترل کرد. اقتصاد ایران بیمار و درگیر تحریم و خودتحریمی است. اگر روند اینگونه جلو برود امید بهبود وضعیت اقتصادی نیست».
بغزیان در پایان گفت: «یک زمانی گفتند یارانه‌های پنهان را حذف می‌کنیم تا بخشی از آن به صورت نقدی به مردم پرداخت شود و بخش دیگر به حوزه سرمایه‌گذاری در صنعت تزریق شود. در زمان احمدی‌نژاد 44هزار و 500 تومان می‌شد 11دلار اما حالا نیم دلار است. افزایش آن به 300هزار تومان هم دردی را دوا نمی‌کند زیرا این رقم پول قبض موبایل و اینترنت هم نمی‌شود چه برسد به کمک‌خرج زندگی. وقتی این وضعیت وجود دارد و حتی دولت‌ها نتوانسته‌اند دهک‌های مستحق یارانه نقدی را شناسایی کنند یا آنکه تعدیل آن به صورت واقعی رخ نداده است و تحریم‌ها هم برقرار است، وضع همینی می‌شود که می‌بینید».
